بسم الله الرحمن الرحیم
شما وقتی ناخن های دستتان را کوتاه می کنید و در سطل آشغال می ریزید، دیگر هیچوقت به سراغ آنها نمی روید و به آنها نگاه و توجه هم نمی کنید. چرا؟ چون به خوبی دریافته اید که جدایی از آنها باعث رشد شما می شود و به بی ارزشی انها یقین کامل دارید؛ لذا بعد از جدایی از آنها نه تنها احساس ناراحتی نمی کنید ، بلکه احساس سبکی و راحتی دارید .
انسانی که با پا گذاشتن در مسیر عبودیت، پستی و نا چیزی دنیا برایش رو شده و فانی بودن دنیا را به عینه دیده ؛ هرگز به آن دل نمی بندد. لذا وقتی در میدان امتحانی آنچه از عالم ماده که در دست دارد را از دست می دهد ، نه تنها احساس درماندگی و شکست نمی کند ، بلکه با از دست دادن آنها منیّت ها و خودیها و....از او کنار می رود و احساس می کند ، چقدر روحش سبک و لطیف و .....شده و ...
نظرات شما عزیزان:
برچسبها:


















